Şöyle bir zaman makinesine atlayalım. Evet efenim, “en iyi film oscar adayları“nı kısa kısa incelemeye çalışacağımız bir yazı dizisinin başlangıcına hoş geldiniz. Öncelikle ne eski ne de çok yeni sayılabilecek bir yıl ile başlamak istedik: 2014 yılı oscar adayları bu sebepten cazip geldi gözümüze.

Her (Aşk):

Teknolojinin gelişimi sonucunda günümüzde Siri olarak tanıdığımız destek yazılımlarının gelecekte nasıl bir değişim gösterebileceğini seyirciye aktaran bir bilim-kurgu.

Her, yalnızlaşmamızı ve sanallığın içinde kaybolmamızı çarpıcı bir şekilde aktaran bir film. Fikir, renkler, ambiyans, işlenişi, hikaye… her şeyiyle aslında oldukça göz doyurucu bir yapım. Belki biraz ağır belki aktarımının gerekliliği böyle.

Ve ne yazık ki izlerken “Böyle bir şey asla olmaz!” diyemediğimiz bir gerçekliği tokat gibi suratımıza geçirmeyi başarabiliyor. Bu da başarısının ayrı bir penceresi.

The Wolf of Wall Street (Para Avcısı):

“Bırakın artık şu Leonardo oscar alsın!” dönemlerinde çevirilen sürüyle filmden biri: Ama bu sürü filmin içinde de boş yok! Bir saniye konu karıştı galiba…

The Wolf of Wall Street‘te heyecan, aksiyon sayılabilecek akışkanlık ve eğlence soslu dram hiç bitmiyor sanki. Hırs, hedefe odaklanış ve bu uğurdaki ilerleyiş akıcı bir biçimde aktarılmış bizim nezdimizde.

Yükseliş ve düşüş… Yükselirken göze alınabilecekler… Hızlı yaşamak… Ve üç noktaların kifayetsiz kaldığı diğer parametreler.

Gravity (Yerçekimi):

Açıkçası uzay filmlerinden pek hazzetmiyorsanız bu filmi sevme ihtimaliniz atom karıncanın Hulk’ın ebatlarına ulaşması kadar imkansız.

Türü ve işleyiş tarzını sevenleri için sayılı bir nimet, göz ucuyla bakmaya tahammül dahi edemeyenler için ise nefretlik; birkaç saatlik eziyet.

Bu filmde öyle klasik uzay filmleri gibi bir aksiyon yok, seyirciyi içine düştüğü uzay atmosferiyle sarıp sarmalama gibi bir çabaya hizmet ediyor Gravity. Bu çabasını insanı ambiyansın gerçekçiliğiyle boğarak gerçekleştirmeyi başarıyor da diyebiliriz. Kısacası bir mücadele filmi.

12 Years a Slave (12 Yıllık Esaret):

Özgürlüğü elinden alınan bir adamın onu geri kazanmaya çalışmasını anlatıyor film. Dönemin hüznü ve içinde kaybolunası öfkesini yansıtmayı başarıyor 12 Years a Slave. Bir de karakterimizin bir kandırma sonucunda düştüğü olay örgüsü seyirciyi ana karaktere doğru; acıma demeyelim de empati kurma; yaklaştırıyor.

Kıyafetler, çekim açıları, atmosfer… kısacası her şeyiyle dönemi ve yaşanılan psikolojik ve fiziksel şiddeti yansıtmayı ustalıkla başarıyor.

Yılın kazananı ayrıca kendileri.

Dallas Buyers Club (Sınırsızlar Kulübü):

Bir araya gelmesi imkanlı olmayan kişilerin sahip oldukları hastalık dolayısıyla bir ortak havuzda buluşmasının hikayesi, diyebiliriz sanırım Dallas Buyers Club için. Jared Leto‘yu tanımak imkansız!

Oyunculuklar gerçekten şahane, hatta dönemi seyircilerinde oscarı kazanması muhtemel gözle bakılan bir yapımdı kendileri. 6 adaylığı vardı bu arada.

Ön yargılarından zaman içinde feragat eden karakterimizin değişimi abartısız ve doğal bir sekülasyon içinde gerçekleşmiş. Matthew Mcconaughey mükemmel oynamış diyebiliriz bir bakıma. Bir ağlama ya da bir göz dolması da garanti ediyor film ayrıca, bilginize.

Philomena (Umudun Peşinde):

Gerçek ve sarsıcı bir hayat hikayesi ile duyguları sarsmaya hazırlanan Philomena, 50 yıllık suskunluğunu bozarak kimseye bahsetmediği oğlunun peşine düşer. Kiliseyle acı(masız) geçmişi, hayatın karşısına çıkarttığı onca şeye rağmen hala affetme yeteneğini elinde barındırabilmesiyle dengelemeye çalıştığı iç huzuru, zıt kulvardaki gazeteci ile aralarındaki ilişki ve hafif merak soslu düğüm bölümüyle izlenmeyi hak eden filmlerden.

Birinin sadece aklından bir kere dahi olsa geçebilmiş olma ihtimali… insana değişik bir umut aşılayabiliyor bu filmde. Ama yine de, oscarlık değil pek bizim nezdimizde.

Adaylığı bol, ödülü yok.

Captain Phillips (Kaptan Phillips):

Tom Hanks gerçeğinin üzerine bir yorum yapmayacağız zaten, onu bir geçelim. Captain Phillips, gemisinin Somalili korsanlar tarafından ele geçirilmesini engellemeye ve bu engelleyişini iki taraf için olabilecek en iyi şekilde gerçekleştirmeye çalışmaktadır. Amerikan sömürüsüne karşı bir eleştiri de var belki, bir açıdan bakıldığında yakalanabilir bir olgu olabilir bu da.

Film bazı yerlerde durağan bir hale bürünse de heyecanı ve bazı yerlerdeki kapalı alan korkusu olanları rahatsız dahi edebilecek sahneleriyle, oscar için biraz abartı olsa da, seyredilesi filmlerden.

Bir de, gerçek bir hikayeden uyarlamadır kendileri.

Nebraska:

Sakin, durağan sayılabilecek belki biraz da uzun bir film Nebraska. Siyah-beyaz olmasıyla geçmişe özlem duyan sinemaseverlere ve belki de renkleriyle karakterimizin seçimlerine dair duyduğu pişmanlığı tasvir edişiyle, insanın içinde bazı duyguları kıpırdatabilmesiyle şans verilesi bir film olsa da; çoğu kişiye hitap etmeyeceğini de belirtmek lazım.

Emekli karakterimizin yaşamına bir amaç addetmek amacıyla tutunmaya çalıştığı uğraşları içinde yeni bir serüven aralanıyor. Oğluyla çıktığı yolculukta geçmişine dair yaşanmışlıklar filtresinde hayatına dair verdiği kararları; tam olarak bir sorgulama olmasa da; sorguluyor.

Oscar için ideal mi bilemem; ama ortalama üzeri bir film olduğu kesin.

American Hustle (Düzenbaz):

Kadro cidden geniş. Hatta zamanının beklenen filmlerinden olmasının sebebi de biraz buydu, biraz da Christian Bale‘in yine kilosuyla oynayarak bu sefer epeyce alması kaynaklı oluşturduğu merak da olabilir. İşte tam da bu kadro kaynaklı konu bazında biraz hafif kalmıştır, oyunculuklara laf yok ama geri kalanı… oluşturulan algıya ulaşması zor bir film.

Özetlersek: 2014 yılı oscar adayları

Kaliteli filmler bazında oldukça dolu bir yılı geride bıraktığımız aşikar. Gerek oyunculuklar, gerek senaryolar, gerekse aktarım açısından gerçekten heyecanlandırıcı 2014 yılı oscar adayları. İzlemedikleriniz varsa gönül rahatlığıyla bir göz atma lüksünü kendinizde bulabilirsiniz.

The post 2014 Yılı Oscar Adayları | En İyi Film Kategori İncelemesi appeared first on Sinemastika.